از سر دلتنگی

دل هوس سبزه و صحرا ندارد خون شود این دل که شکیبا  ندارد.نه حالی هست نه حسی کودکانه که به شوق آن سر به صحرا گذاری و غرق در بهار شوی . بهار بی نشاطی که آمده است و با خودش فقط جبرهای قراردادی را آورده است و تو باید به جبری سفره رنگین کنی و به جبری دیگر شاد بپوشی و خوش و خرم جلوه نمائی و کسی را از دل پوسیده عبرت آموز صد مسئله دان خبری نباشد.

بد جوری قالپاق گم کردیم ریپ زدیم و در خاکی دلمان منتظر نوروزی هستیم که هیچ گاه نمی آید.