از سر دلتنگی

دوستان باز هم از باده یک پیروزی باد آورده سرمست شدند و نعره های مستانه سر می دهند.انگار باید منتظر و گوش به زنگ اخبار ناگوار  پس از هر به قول خودشان حماسه باشیم . انگار که عمر ناز نازی بودن آدم خوب بودن تمام اهالی فرهنگ و هنر و مطبوعات خلاصه می شود به روزهای منتهی به انتخابات و به محض عبور خر مربوطه از روی پل قلع و قمع ها شروع می شود وحدیث تکراری توقیف نشریات غیر خودی نقل محافل می شود.

خبر لغو امتیاز ماهنامه های هفت و دنیای تصویر به همراه ۷ نشریه دیگر دل هر آزاده و آزادیخواهی را به درد می آورد . انگار مقدر شده است که مطبوعات یا توقیف شوند و یا شرایطی پیش آورده شود که خودشان به سمت منتشر نشدن پیش بروند.

مجله هفت حدودا" شش سالی بود که منتشر می شد و یک مجله فوق تحصصی به حساب می آمد که سعی در کم کردن فاصله روشنفکران هفت هنر با علاقمندان داشت و به مدیر مسئولی فردی بشدت اصول گرا و پایبند به اخلاقیات به هیچ عنوان نمی خواست از استانداردهای مشخص شده منحرف شود حالا چگونه این نشریه با دایره مخاطبان کوچک  متهم به استفاده ابزاری از تصاویر هنرپیشگان منحط غربی دارد الله و اعلم.انگار که در غرب هنرمند نماز شب خوان هم بوده که اینان به جرم چاپ نکردن عکس اش از درجه انتشار ساقط شده اند . کسی نیست بگوید پدرجان اگر منظورتان این است که هنرمند یعنی فقط فرج الله سلحشور این را همان موقع اعطای امتیاز یاد آور شوید تا فردا بهانه چاپ عکس فلان هنرپیشه را برای بیکار شدن دهها آدم و بی مجله شدن هزاران علاقمند قرار ندهید.

از سوی دیگر علی معلم که در این سالها در همه حال ارادت خودش را به آقایان اثبات کرده است باید بعد از ۱۷ سال در دنیای تصویرش را تخته کند و برود در محله فلان مسئول گوجه فرنگی بفروشد.همان مجله دنیای تصویری که دراین سالها آنقدر فربه شده بود که به تنهایی همه سال شبهای پررونق حافظ را برای تجلیل از برگزیدگان سینما و تلویزیون  برگزار می کرد حالا باید جناب معلم برود همه نوارهای چندین ساله این مراسم را بگذارد دم کوزه و آب اش را بخورد .

همه اینها فدای سر جناب وزیر ارشاد که توی این چند ماهه بد جوری دندان روی جگر گذاشته بود و بشدت تحمل می کرد تا با خوابیدن گرد و خاک انتخابات و راهیابی رفقا به مجلس شروع به تسویه حسابهای آنچنانی بکنند فعلا" که در خاکریز اول عملیات مجلات قرار دارند تا بعد نوبت کدام قشر باشد والله واعلم.