از سر دلتنگی

احتراما" به استحضار می رساند با توجه به قیمت بسیار بالای مسکن و آمد و رفتهای مکرر به بنگاههای املاک بالاخره عمیقا" به این باور رسیدیم که با توجه به حقوق کارمندی ثابت و افزایش بی رویه اجاره خانه(تقریبا"بین ۱۵۰تا ۲۰۰ هزار تومان) وخارج از وسع بودن اجاره بهای مطالبه شده که یک خانه سقف دار که بشود شب را به صبح رساند بشدت به عنوان کالای تجملاتی محسوب شده ولذا برای زدن مشت محکم به دهان استکبار از خیر پیدا کردن خانه گذشتیم  و در اولین فرصت دست به ابتیاع یک عدد چادر خوشرنگ زده و در ورودی شهر بجای مسافر خود را جا خواهیم زد شاید که در آینده نزدیک کمیته مبارزه با صاحبخانه ها تشکیل و نسبت به اعاده حقوق از دست رفته ما اقدام شود.

غرض از نگارش این نامه همانگونه که از فحوای آن بر می آید از نگرانی در آوردن جنابعالی از این مشکل نسل جوان و تازه مزدوج شده بود که با کمک دوستان این مشکل هم رنگ حل شدن به خود گرفت . انشاالله به مرور زمان سایر مشکلات هم به نحوی از انحا حل شود.

با احترام

به بهانه روز خبرنگار

1-مي گويند خبرنگاري بعد از كار در معدن سخت ترين كار در دنيا محسوب مي شود و جز زيان آورترين آنهاتعداد قربانيان عرصه اطلاع رساني كه هر سال از سوي سازمان هاي جهاني اعلام مي شود شاهديست بر اين مدعا نشان به آن نشان كه همين هفده مرداد كه در طي چند سال گذشته به عنوان روز خبرنگار اعلام شده است به خاطر خبرنگار شهيد محمود صارمي كه چند سال پيش در افغانستان جان خود را از دست داد.
2-در جوامع مختلف ديدگاه هاي متفاوتي نسبت به خبر نگار مطرح است و هر كسي تعريف خاص خود را از اين قشر زحمت كش ارائه و سر لوحه كار خويش قرار مي دهد .
3-معمولا مسؤولين استان چندان دل خوشي از قشر روزنامه نگار و خبر نگار جماعت ندارند چه اين عزيزان به فراخور وظيفه خطيري كه بر عهده دارند بايد نارسايي ها را تشخيص داده و در جهت رفع آن تذكرات لازم را ارائه دهند .
4-مسؤولين استان معمولا خبر نگاران را به ديدن نيمه خالي ليوان متهم مي كنند و گلايه دارند چرا موفقيت هاي ريز و درشت آنها را پوشش داده نشده و تنها به معدود اشكالات آنها به صورت وسيع پرداخته مي شود .با این حال اینها به مثابه مظنونین همیشگی در تیر رس اتهامات ریز و درشت قرار دارند.
5-اينكه تمام رفت وآمد هاي مديران استان تحت پوشش خبري بگيرد امر خوبي ست ولي اين كار خيلي بيشتر از آنكه وظيفه يك خبر نگار باشد وظيفه مسؤول روابط عمومي آن اداره است كه با در دست داشتن بودجه يي تقريبا قابل توجه كاري جز انعكاس موفقيت هاي يك مدير ندارد .
6-رسم است كه در روز بزگداشت مشاغل و دسته هاي مختلف همه دست به دست هم بدهند و روز خوبي براي طرف به وجود آورده و به هر نحو ممكن حتي به صورت فرماليته نشان مي دهند كه به يادش هستند و دست كم در عالم ظا هر كمر به كم كردن مصائب اش بسته اند .
7-برگزاري مراسم بزرگداشت روز خبر نگار از سوي يك ارگان دولتي كه خود هميشه يكي از ناراضيان ژورناليست ها بوده  و هست هميشه و در همه حال محل مشاجره بوده و تجربه ثابت كرده است كه برگزاري چنين مراسماتي با حواشي بسيار همراه بوده و هست كه بعضي مواقع حتي موافق ترين عناصر هم در توجيه برخي كارها مي مانند و تبسمي تحويل مي دهند .
8-تجليل هاي كاملا سليقه يي لوح هاي تقدير فله يي و بي در و پيكر بودن مراسم از مشخصات عمده اين مراسمات است كه هميشه گله وزاري اصحاب مطبوعات را پشت سر داشته و صرفا براي خالي نبودن عريضه و پر شده سياهه عملكرد فلان مدير فرهنگي است كه چنين مراسمات شلخته يي برگزار مي شود كه نه مورد تحسين دوستان قرار مي گيرد و نه غير دوستان.
9-اينكه مطبوعات و اصحاب آن از هداياي داده شده به نشريات نا رضايتي خود را اعلام كرده اند بدين سبب است كه انتقاد هاي بسياري بر مكانيزم گزينش افراد مورد تجليل و حتي ميزان ريالي اين هديه وارد است .
ما بايد قبول كنيم كه دادن بن رفاه ده هزار توماني به هر يك از منتخبين نه در شان بر گزار كنندگان مراسم است و نه اصحاب مطبوعات و درست به همين دليل هم است كه عمل استاندار محترمي كه به نيكي ورزيدن با اصحاب قلم معروف بود را نمي شود با هيچ جمله اي توجيه كرد .
10-در حالي كه هر فعاليت جمعي براي خود دفتر ودستك و جشواره يي هيات داوري دارد ساده ترين راه حل ممكن رقابت جشنواره يي روز نامه نگاران است تا سره از سره جدا شده و هر كسي به آنچه شايسته است دست پيدا كند مگر روزنامه نگاري خيلي كم اهميت تر از گيلاس و بادبادك و ..... است كه بايد بعد از عمري هنوز هم فاقد يك مكانيزم درست براي گزينش برترين ها باشد.

حدود دو سال پیش بود که نیک آهنگ کوثر در وبلاگ شخصی اش در مورد فضای روزنامه های دوم خردادی مطالبی منتشر کرد که در لابلای اطلاعات خوب و جذابش می شد ردپای یک زن خطرناک را  پیدا کرد که خود را با عنوان خبرنگار جا زده  و از مزایای آن بواسطه پیوستگی با رده های بالای قدرت استفاده می برد و در تحریریه روزنامه های اصلاح طلب وول می خورد و وضعیت ظاهری اش به گونه یی بود که همسران روزنامه نگاران در صورت کمترین آشنائی باخصوصیات اوشوهرانشان را بصورت جدی از نزدیک شدن به وی باز می داشتند.

نیک آهنگ اسم این سمبل  زنانه را که با استفاده از جذابیتهای جنسی به شغل شریف از راه بدر کردن جوانها   و برقراری ارتباطات بیشرمانه با آنها و بعد سواستفاده های احتمالی اشتغال داشت "کاملیا"گذاشته بود که به عقیده خیلی ها در آن برهه به عنوان فاش کردن زندگی شخصی افراد امری مذموم شمرده می شد.

در آن زمان خیلی ها به جمع بندی کاملی در مورد این شخصیت دست پیدا نکردند ولی این روزها که خاطرات  "کاملیا انتخابی فرد " در یک روزنامه کویتی به صورت پاورقی چاپ می شود و هر روز افراد بیشتری بی حیثیت می شوند ماجرا شکل پیچیده تری به خود می گیرد .

در روزهای که خبرنگاران به واسطه ۱۷ مرداد و روز خبرنگار بیشتر چهره می شوند و البته حملاتی که طی ماههای اخیر نسبت به روزنامه نگاران توسط مقامات دولتی صورت می گیرد- و در راس آن توقیف مجدد هم میهن و شرق -شاید پرونده جدیدی کلید می خورد که هنوز تبعات آن بصورت کامل روشن نشده است.

کاملیا که در یاداشتهای اخیرش دامنه وقاحت را تا حد بی آبرویی علی دائی کاپیتان سابق تیم ملی گسترش داده و از روابط طولانی اش در آلمان و زندگی در خانه وی خبر داده است که سوگمندانه-به زعم خودش-منتهی به ازدواج نشده است .همچنین او از ارتباطات کاری اش با فائزه هاشمی برای مصاحبه با بنی صدر و شرکت در مذاکرات عطریانفر با سوروس یهودی خبر داده است که هر کدام می تواند گزکی باشد در دست محافظه کاران برای یک عمر کوبیدن افراد مختلف .

کاملیا که در یکی از اعترافاتش به روابط جنسی خلاف قانون و اخلاق  با ۶۷ نفر خبرداده  در جای دیگری آن اعترافات را از روی فشار عنوان کرده است ولی هر چه باشد آدم خطرناکی به نظر می آید که می تواند به بی آبرویی هر فرد محترمی منتهی شود و از آنجایی که گذشت زمان مدارک برائت را هم زایل کرده است کار بیخ پیدا می کند!!

این روزها برنامه کوله پشتی و فرزاد حسنی جنجالی شده است چه آنروز که سردار رادان فرمانده نیروی انتظامی تهران با چند تا سوال از کم و کیف برخورد نیروی متبوعش با بد حجابی و اراذل و اوباش مواجه شد و چه دو برنامه بعدی که با دعوت از سعید مرتضوی دادستان تهران که بیشترین نقش را در برخورد های سالهای اخیر با مطبوعات داشته است و روانه کردن دو برنامه سفارشی بر روی آنتن!

فرزاد حسنی از آن موجوداتی هست که تعدادی دوستدار صدرصد اش هستندو تعدادی چشم دیدنش را ندارند . معمولا "روزنامه نگاران به خاطر طرز اجرا و برخورهایی که از موضع بالا با آنها صورت داده دل خوشی از او ندارند ولی برعکس تعدادی از بینندگان هم او را یک مجری با معلومات  و مسلط به اجرا می دانند ولی در واقع به گفته خود حسنی بزرگترین کااری که در عمرش کرده است رفتن به سینما با معلمش در سال سوم راهنمائی است. قبول می کنید که موجود بودن این غلظت از رو می تواند هر آدم متوسطی را در رشته مورد علاقه اش موفق جلوه دهد.

حسنی برای اینکه ثابت کند که با همکاران خود متفاوت است در برنامه مصاحبه با سردار رادان ترکاند و آن همان سوالات غیر کلیشه یی و منتقدانه در مواجهه با سیاستهای نیروی انتظامی بود که از زبان مردم  و ناراحتی آنها از نوع برخورد عنوان می شد هر چند که سردار رادان خود به جد از برنامه شاکی شده و علاوه بر پاسخهای زنده بعد از اتمام برنامه  مفصلا" در خدمت حسنی بوده ولی دو برنامه با حضور مرتضوی توبه نامه برنامه مذکور حساب شده و نقش منفعلانه حسنی در برابر مرتضوی کاملا" مشخص بود . هر چند که اعتراضات به حسنی و کوله پشتی با شدت بیشتری در محافل مذهبی دنبال می شد ولی هنوز مشخص نبود که آیا سوالات  طرح شده با هماهنگی مسئولین صدا و سیما و در راس آن سرهنگ ضرغامی که بد جوری خواب ریاست جمهوری می بیند روی آنتن را دیده ویا یک بازی تبلیغاتی برای پوشش دادن به اعدامهای هفته پیش صورت گرفت تا آقای مرتضوی فارغ البال ساعتها در مورد کارها و برنامه های گذشته و آینده خود حرف زده و فیلمهایی که خود تهیه کرده پخش کند.

در هر صورت بنابه گفته ها کوله پشتی در صورت تداوم پخش با تغییر مجری مواجه خواهد شد که در صورت ادامه همکاری حسنی هم لابد به شیر بی یال و اشکمی تبدیل خواهد شد که مدتی قبل به آن روزمرگی دچار شده بود.

این روزها بدجوری به اخراج فرزاد حسنی از صدا و سیما گیر داده اند او که سال پیش هم یک گاف اساسی داده بود و دریک برنامه  از  خانم دامدار نمونه ای یاد کرده بود که چند گوسفند تحویل گرفته و صدها گوسفند تحویل داده است.

وی در ادامه گفته بود: مثلا اگر من فرزاد حسنی را تحویل این خانم دهید، 30 تا فرزاد حسنی از او تحویل خواهید گرفت!